Hoe vier moeders een peperdure speelplaats van de grond kregen

Het was even slikken toen ze de offerte voor het eerste zagen. Dat de Koeteldames een ambitieus speeltuinplan hadden opgetuigd, ja, dat wisten ze zelf ook wel. Maar 60.000 euro? “Dat hadden we niet verwacht”, zegt Laura Visser lachend. “Maar toen we ons er meer in gingen verdiepen, werd het plaatje wel duidelijk. Vooral allerlei certificaten en veiligheidseisen maken een speeltuin prijzig.”

Nood was hoog 

In plaats van de handdoek voortijdig in de ring te gooien, gooiden Visser, Jolien Zwartveld, Sabine van Biljouw en Simone Bosma-van der Gees er nog een extra schepje bovenop. “Niets is onmogelijk. Als je maar gemotiveerde mensen hebt”, zegt Visser. De vier moeders wilden de kinderen in Middenmeer iets unieks bieden. Visser, lachend: “Dus niet die vervelende wipkip en die standaard glijbaan waar je na tien minuten op uitgekeken bent. Maar echt een stoere speeltuin.”

De nood was hoog. Want toegegeven, de speeltuinen in Middenmeer lagen er niet al te florissant bij. Saai, eenvoudig ingericht, soms zelfs vernield. Een trieste aanblik. Geen wonder dat buurtkinderen niet werden uitgedaagd om lekker naar buiten te gaan om te spelen. “Dat was voor ons de drijfveer om echt iets gaafs te ontwikkelen. We willen de kinderen achter hun smartphonescherm weghalen, maar dan moeten ze daar wel reden toe hebben.”

De bestaande speeltuin bleef behouden.

Aanstekelijk enthousiasme

Vol goede moed trokken de dames een jaar geleden ten strijde. Ze schoven aan bij de gemeente, belegden informatieavonden, enthousiasmeerden buurtgenoten. Oliebollen werden verkocht, veilingen gehouden, fondsenwervingen op poten gezet. Langzaam maar zeker kwam de eurostroom op gang. In Middenmeer tekenden de contouren van het grootste burgerparticipatieproject in de wijde regio zich steeds scherper af.

Hoewel het streefbedrag van 60.000 euro voor een speeltuin astronomisch hoog is, weigerden de initiatiefnemers hun plan te wijzigen. Het aanstekelijke enthousiasme van de Koeteldames sloeg over op de gemeente. De lokale overheid sponsorde nieuwe picknickbanken, een strakke grasmat en hielp bovendien met het regelen van de ingewikkelde papierwinkel. Het onmogelijke werd mogelijk: de magische grens van 60.000 euro werd aangetikt.

Speeltoestellen in een grote cirkel

In mei begon de bouw van de speeltuin. Bestaande speeltoestellen werden behouden en het trapveldje bleef liggen, maar in een grote cirkel daaromheen floepten speeltoestellen als paddenstoelen uit de grond. Waaronder: een grote speelheuvel met een kabelbaan, een glijbaan naar beneden en een hellingklim naar boven. Verder onder andere een zeszwaai-schommel, avonturenpad met veerplateaus, stapstammen en balansbalken, een klimpaal en een grote hangmat.

“We hebben de speeltoestellen bewust in een grote cirkel geplaatst. We lazen in een onderzoek dat speeltoestellen in een grote ronde het gevoel geven dat het spelen nooit klaar is”, vertelt Visser. Voor toekijkende ouders zijn diverse picknicktafels geplaatst. “Op die manier wordt De Koeteltuin een sociale ontmoetingsplaats.” De Koeteltuin als verbindende factor in de wijk, het blijkt te werken. Het openingsfeest van afgelopen weekend werd bijgewoond door bijna zeshonderd dorpsbewoners.

Bezig voor hangjongeren

Een nieuwe speeltuin van 60.000 euro realiseren, het lukte de Koeteldames. Hoe? “Door gewoon met z’n allen er keihard voor te werken. We hebben het natuurlijk allemaal druk, maar het is de kunst tijd vrij te maken voor zo’n project. Dan blijkt pas wat je met een paar man sterk kunt doen”, zegt Visser. En voor nu? “Genieten van het feit dat de speeltuin tot nu toe drukbezet is. Daar was het voor te doen.” Ondertussen maakt het moederkwartet zich langzamerhand op voor een volgend project. Hangjongeren. “Zij dreigen tussen alle doelgroepen in te vallen. We hebben al een verkennend gesprek met ze gehad.” Ze schiet in de lach. “Maar dat wordt iets voor na de zomer. Eerst even rust.”

Meer informatie: www.koeteltuin.nl