'Buiten spelen is leuk, maar...'

Twee grote trappartijen en een dakterras springen meteen in het oog als je het schoolterrein betreedt. Bijzondere elementen, maar de kinderen zijn er niet enthousiast over. “Boven mag je alleen zitten, praten of tekenen, net als op de trappen”, klinkt het. De trappen hebben daarom voor de kinderen geen grote toegevoegde waarden als je het hebt over spelen en bewegen. Het spelen speelt zich daardoor voornamelijk af op het plein beneden, dat ongeveer 20 bij 30 meter meet. Niet echt ruim voor een school met ongeveer 220 leerlingen. De kinderen uit de leerlingenraad vinden het dan ook ‘superdruk’ op het schoolplein, ondanks dat er in drie tijdvakken wordt gespeeld. 

In de pauzes zie je de kinderen veel door elkaar heen spelen. Met hoepelpakkertje rennen de kinderen over groot deel van het plein, dwars over het Kingveld (balspel) of tussen de kinderen door die met een bal spelen. Het duurt niet lang voordat er ruzietjes ontstaan. Het plein mist structuur en verschillende ruimtes voor spel. Daarom zijn er regels en buitenspeelbegeleiders. Het is niet vaak dat kinderen meer regels en begeleiding willen, maar op deze school wordt deze wens wel uitgesproken.

Weinig te bieden voor de onderbouw

De kinderen uit de leerlingenraad zijn goede, mondige vertegenwoordigers, die ook denken aan de kleuters op de school. De voorschool (0-4 jaar)heeft een eigen buitenruimte, maar de kleuters van de onderbouw maken gebruik van hetzelfde plein als de andere leerlingen. “Het klimrek is te hoog voor de kleuters en er is hier ook geen zandbak of iets dergelijks”, geeft de leerlingenraad aan. Het speeltoestel heeft inderdaad een oudere doelgroep waardoor het toestel niet helemaal aansluit bij de jongste gebruikers. Dat wil niet zeggen dat zij er niet spelen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit plein voor de jongste doelgroep weinig te bieden heeft. 

Koprollen op het klimrek, verschillende vormen van pakkertje en balspellen zijn dingen die kinderen op het plein doen. Ook de losse spelmaterialen vinden grote aftrek bij de kinderen. Helemaal vreemd is dat niet met slechts één toestel en een paar pleinplakkers. De kinderen hebben weinig houvast en dan zijn losse spelmaterialen natuurlijk een welkome aanvulling.

De kinderen hebben volop wensen en ideeën over hoe het plein verbeterd kan worden. Bijvoorbeeld meer of andere toestellen. “Het klimrek neemt te veel ruimte in, liever heb ik een schommel of glijbaan”, aldus één van de kinderen. Er is ook behoefte aan een voetbal- of basketbalveld, maar daar is het plein waarschijnlijk te klein voor, zelfs voor een pannaveld is meer ruimte nodig.

Te klein om goed te kunnen spelen

De kinderen zouden ook graag een tafeltennistafel en meer groen op het plein willen, wensen die wel eenvoudig te realiseren zijn. Een tafeltennistafel neemt niet veel ruimte in beslag en zou mogelijk een plek kunnen krijgen op het dakterras. Door hier ook enkele plantenbakken te plaatsen word het dakterras ook een aangenamere plek om te verblijven en wordt dit voor de kinderen ook een aantrekkelijke speelruimte. 

Al met al blijkt dat het schoolplein eigenlijk te klein is om goed op te kunnen spelen. Het is soms zoeken naar de balans tussen de grootte van onderwijshuisvesting en de beschikbare buitenruimte voor de kinderen. In dit geval is er gezocht naar meer buitenruimte door te werken met een dakterras en twee grote trappartijen. Deze elementen zouden beter benut kunnen worden, ook al is het met rustig, toestelgebonden spel.

Tips van Eelco

1. Probeer het dakterras meer als speelruimte in te richten. Naast plantenbakken en een tafeltennistafel zijn er ook leveranciers die toestellen hebben die op een dakterras geïnstalleerd kunnen worden. Een duikelrek of schommelzwaai (mand) zou hier prima passen.

2. Met zitranden kan eenvoudig meer structuur worden geboden aan het plein. Bijvoorbeeld een rand tussen het klimtoestel en het Kingveld zodat deze twee elementen meer.

Ook meedoen met Kidspanel? Stuur dan een mail naar manon@acquirepublishing.nl

Auteur: Eelco Koppelaar