Buitenruimte ‘Venlo Talentencampus’

Venlo Talentencampus

Op de talentencampus worden kinderen benaderd vanuit hun talenten, niet vanuit hun beperkingen. De drie scholen in het gebouw zijn niet strikt van elkaar gescheiden, zodat er een vloeiende overloop kan ontstaan. Dit principe geldt ook voor de omringende schoolpleinen. De uitdaging was om de verschillende groepen leerlingen een eigen plek te geven en ontmoetingen te bevorderen. De oplossing is gezocht in het maken van compartimenteerbare pleinen. Door tussenliggende lage hekken open of dicht te zetten, kan het schoolplein vergroot of verkleind worden, al naar gelang de grootte en het type van de groep.

Buitenruimte

De podia rondom de school zijn een buffer tussen speel- en parkeerzone en tevens speelkader, zitelement en berging. Aan de noordzijde steekt een schuine betonnen punt, aan één zijde bekleed met corten-staal, als een tektonische plaat boven het schoolplein uit. De verhoging is zitrand, inkadering van het basketbalveld en backstop voor het fietsparkeren, maar ook een buffer naar de straat toe.

Uitdaging

De grootste uitdaging in het project was het oplossen van de parkeervraag en de waterinfiltratie. Het grote aantal benodigde parkeerplaatsen werd opgelost aan de randen van het plein, maar dat betekende dat er een groot verhard oppervlak zou ontstaan. Het verzachten hiervan leidde tot een nieuwe grasklinker, de Greenbrick, die speciaal voor dit project is bedacht.

Greenbrick

'Groen' en infrastructuur gaan vaak maar moeizaam samen; het zijn twee aparte grootheden. Als gevolg daarvan wordt de stedelijke omgeving steeds harder en de problemen met het afvoeren van hemelwater groter. Vaak lukt het niet om grasstenen toe te passen, omdat ze lastig te combineren zijn met mooie bestrating en vaak niet voldoen aan de verkeerstechnische eisen. De ontwikkeling van de Greenbrick is ons antwoord op dit probleem, waar Carve in het project Talentencampus Venlo mee geconfronteerd werd. Het stedenbouwkundig plan vroeg er enerzijds om het parkeren op te lossen op eigen terrein, anderzijds om het vergroenen van het terrein.

Vergroenen van de stad

Om de eenheid in het beeld te bewaren is het idee om het gras in de bestrating door te laten lopen ontwikkeld, zonder concessies te doen op het bestratingspatroon of de keuze voor het type steen. Dit leidde tot de ontwikkeling van de Greenbrick: feitelijk betreft het een 'holle' straatklinker. De HDPE huls heeft hetzelfde formaat als een standaard klinker, waardoor de combinatie met elke soort elementenverharding mogelijk is. Ieder bestratingspatroon is denkbaar, waardoor het product een bijdrage levert aan het vergroenen van de stad met behoud van alle verkeerseisen. Ook levert de Greenbrick een belangrijke bijdrage aan de infiltratie van regenwater.