BS Kidspanel: OBS De Schatkamer

Fotografie: Eelco Koppelaar

Natuurlijk Leren
‘Brede School De Schatkamer is een openbare school voor Natuurlijk Leren’, zoals ze op hun website formuleren. Dit is terug te zien in het groene schoolplein dat niet alleen ruimte biedt aan spelen maar ook aan leren, in de vorm van een ontdekkings- en een vlindertuin op het plein en een moestuin langs de gevel aan de voorzijde van het gebouw. Een deel van het plein is ingericht als ‘griend’, een ondiepe, normaliter droge greppel met een stammenbrug, enkele liggende stammen en wilgenbeplanting. Bij regen blijft er water staan. Het schoolplein van De Schatkamer werd aangelegd door VelopA Omniplay .  Benieuwd naar de veiligheid en mogelijke risico’s op natuurlijk speelterrein?

Download dan hier de factsheet Veiligheid en risico’s op een natuurspeelplaats vanuit de Kennisbank van de NISB>>>

Bezetting en ruimte
Met ongeveer 350 eigen kinderen en nog eens 150 tijdelijke leerlingen afkomstig van een andere school, is het plein van De Schatkamer druk bezet. Om beurten spelen onder-, midden- en bovenbouw op hetzelfde plein. Voordeel is dat de buitenruimte met meer dan 2.000 m2 heel ruim is opgezet en er als overloop regelmatig gebruik wordt gemaakt van het trapveld aan de overkant van de weg.  Meer weten over OBS De Schatkamer>>>  

Verdeling groepen over plein
Tijdens de pauze verspreiden alle kinderen zich over de buitenruimte waarbij het pannaveld en ‘de bult’ – een speelheuvel van ongeveer twee meter hoog met klimmuur, glijbaan, planten en verschillende paden – door iedere groep wordt gebruikt. De onderbouw speelt vooral op de speelheuvel en op het verharde deel van het plein met fietsjes en andere speelattributen. De leerlingen van de middenbouw verspreiden zich het meeste over het hele terrein. De jongens en meiden uit de bovenbouw richten zich voornamelijk op het pannaveld.

Speelheuvel populair
In gesprek met de kinderen, blijkt het schoolplein goed te bevallen. Vooral ‘de bult’ is populair. Alleen vinden de kinderen het jammer dat er eigenlijk niet op gespeeld mag worden als het regent, omdat er anders veel modder naar binnen wordt gelopen. Gelukkig heeft de school hiervoor een creatieve doch simpele oplossing bedacht in de vorm van een schoenenrek voor de vieze schoenen bij de ingang; de kinderen dragen bij nat weer binnen sokken of meegebrachte sloffen.

Zandspel
Om het binnenlopen van zand te verminderen is onlangs het zand als valondergrond vervangen door houtsnippers. Behalve bij het één klimtoestel, waar het zand is ververst. Leuk detail is dat de kinderen van de onder- en middenbouw juist hier met zand spelen en de zandbak zelf ongemoeid laten. Het oppervlak onder het toestel is ook veel groter dan in de zandbak, waardoor hier veel gemakkelijker meerdere groepjes met het zand kunnen spelen.

Mogelijkheden tot 'eigen spel'
In het verleden is er op de grijze tegels met betonverf een stratenparcours gemaakt voor de onderbouw. Het parcours is inmiddels bijna verdwenen, maar de onderbouw haalt voldoende beleving uit het fietsen rondom de ontdekkings- en de vlindertuin. Ook de middenbouw heeft weinig aangereikte speelelementen nodig; de leerlingen verzinnen overal hun eigen spel zoals ‘mensen vs zombies’ op de glijbaan, tikkertje en pakkertje, al dan niet met de eigen stepjes die ze van thuis hebben meegebracht.

Speelwaarde vs groen 
Van de bovenbouw komt de opmerking “Het schoolplein is om op te spelen, niet voor planten.” Daarmee doelen ze op die plekken, zoals de griend, vlinder- en de ontdekkingstuin. De griend heeft duidelijk een grote natuur-educatieve waarde, maar de non-educatieve speelwaarde is er zeer beperkt. Het is daarmee ook het deel dat het minst gebruikt wordt op eigen initiatief, door geen van de groepen. In de vlinder- en de ontdekkingstuin mogen de kinderen tijdens de pauzes niet spelen omdat anders de beplanting kapot wordt gelopen. Een logische beslissing vanuit de school, maar een punt hebben de kinderen natuurlijk wel.

Bovenbouw heeft eigen plek nodig
Achterliggend aan de opmerking van de bovenbouw is het feit dat er op het schoolplein onvoldoende voor hen is ingericht. Het pannaveld is te klein voor de hele groep en de meiden missen er een plek ‘om lekker te chillen’; de weinige bankjes staan op te drukke plekken. Een oplossing voor het voetbal is gevonden in het trapveld aan de overkant; ruimte voor een rustig zit- en kletsplekje moet nog gevonden worden. 

In het bijgevoegde document vindt u een schema met de behoeften aan buitenruimte per leeftijdsgroep, overgenomen uit de Eindrapportage Rotterdamse norm voor buitenspeelruimte.