Weg met de Speelnatuur!

vrijdag 3 maart 2017

timer 3 min

De initiatieven voor Speelnatuur buitelen momenteel over elkaar heen in Nederland. Allemaal met dezelfde uitgangspunten; avontuurlijke natuur, lekker vies worden, klimmen en klauteren, pluktuinen, voedselbossen, ontdek routes etc. Dingen die vroeger gewoon heel normaal waren en achter je huis lagen. Je liep de achterdeur uit en daar was je Speelnatuur. Al heette dat toen nog niet zo.

De ontdekroute die creeerde je zelf met een paar vriendjes door het maisveld, met een heuse boer die je boos achterna kwam hollen (nee, het was geen animatronic). Vies werd je vanzelf wel. En het voedselbos dat waren de bramenstruiken die verderop stonden. Onvergetelijke herinneringen… en onbetaalbaar ook. Ze staan voor de zorgeloosheid van je jeugd (als je dat geluk had).

De nieuwe Speelnatuur van vandaag, daar moet van alles inzitten, een hele wensenlijst, hufterproof natuur met een verdienmodel. Dat maakt het nu juist zo ingewikkeld. Want voor natuur betaalt men over het algemeen niet. Terwijl er niets onvergetelijker is voor een kind dan lekker spelen aan een slootje met een beetje water en modder. Niets onbetaalbaarder ook.

Vroeger was de Speelnatuur gewoon restruimte van de woonwijk. Ruimte waar je een beetje kon aanrommelen. Dat is precies waar het kinderen aan ontbreekt heden ten dage; ruimte om aan te rommelen… zowel in hun tijdschema als in de echte ruimte. Ik ben trouwens voor meer aanrommelruimte voor iedereen, ook voor volwassenen! Stop met het aanharken van woonwijken, parken en bedenken van speelnatuur. Geen half uur in de auto zitten om naar Speelnatuur gebracht te worden door je ouders, maar een kindvriendelijke stad.

Stedenbouwkundige Shyam Khandekar, verteller en inspirator als het gaat om de kansen en mogelijkheden van groen in de stad, vindt dat wij Nederlanders teveel solitaire gebouwen ontwerpen en te weinig denken aan de historische context en het landschap eromheen. Ik zie daar talloze voorbeelden van in mijn eigen stad. Er worden blokkendozen neergezet rechtsreeks vanuit de tekentafel, en bomen gekapt om het plaatje van de architect compleet te maken. Khandekar pleit ervoor oplossingen te kiezen die logisch zijn en op het landschap aansluiten, zonder geforceerde ingrepen. Als we meer woonwijken ontwerpen met speelstraten waar spelen en natuur weer onderdeel worden van het grote geheel, hoeven we niet zo ingewikkeld te doen met Speelnatuur en zijn verdienmodel.

En meer aanrommelruimte zou voor iedereen gezond zijn :-)

Marieke van Doorn is oprichter van het bureau Doornroos en is onder meer ontwerpster van (natuurlijke) speelplekken.

Auteur: Marieke van Doorn