In beweging met de buurtsportcoach: Robbin de Vries

Wat is je naam en wat is je rol als buurtsportcoach?

Mijn naam is Robbin de Vries, 26 jaar en werk 5,5 jaar als buurtsportcoach in de gemeente Midden-Groningen vanuit Huis voor de Sport Groningen. In de afgelopen 1.5 jaar ben ik voornamelijk Urban sportcoach en beheer ik een Urban sporthal, waar jongeren en kinderen gratis naar binnen kunnen komen om te “Urbansporten”. 

Wat motiveerde je om deze carrière te kiezen? 

Ik heb vroeger stage gelopen als buurtsportcoach, ik vond het toen eigenlijk helemaal niks. Toen ik in de laatste maanden van Corona een baan nodig had, dacht ik dat het in deze gemeente wel leuke uitdagingen lagen. Ben er toch blijven plakken omdat ik nu vooral, de meest geweldige baan heb die ik me kan bedenken. 

Zijn er specifieke leeftijdsgroepen of gemeenschappen waar je je op richt?

Ik noemde net al jongeren en kinderen, maar ik zou het eigenlijk omschrijven als 10+. Dus bovenbouw basisschool tot 30 jaar. Nogal een brede doelgroep dus. 

Wat zijn de meest populaire activiteiten onder de deelnemers?

Ik heb de openingstijden van mijn Urban Sportpark. Dit park heet Hisanti-G. Mijn activiteiten bestaan uit 4 dagen open waar ik iedereen die binnenkomt, een opstart geef over het gene wat hij of zij wil doen. Dus als dat skateboarden is, help ik je waar je wil. Als je beter wilt leren schieten op het 3x3 basketbalveld, help ik je daar ook mee. 

Welke sociale, gezondheids- of educatieve doelen streef je na?

Pff welke niet, haha! Met urban sport leer je omgaan met elkaar, zonder dat je elkaar nodig hebt. Je bent “hyped” voor elkaar als je eindelijk dat trucje kan, je helpt elkaar opstaan als iemand is gevallen, je leert elkaar dingen die je net zelf hebt geleerd. Dus dat heeft weer erg te maken met mentale weerbaarheid en sociale kringen. 

Ook wordt de beweegnorm voor veel kinderen behaald puur door in Hisanti-G te zijn. Sommige kinderen en jongeren zijn er wel 6 uur in de week. Ene dag actiever dan de andere, maar dat moet je natuurlijk zelf weten. Er is meestal geen goed of fout. 

Wat zijn de grootste uitdagingen die je tegenkomt in je werk en hoe ga je daar mee om?

Kinderen en jongeren over hun angsten helpen vind ik wel steeds een grote uitdaging. Je moet het voor iedereen tastbaar en duidelijk maken wat het einddoel is. Dat gaat voor de ene heel snel, voor de ander een stuk minder. 

Hoe gebruik je parken, pleinen en andere openbare ruimtes in je programma's?

Ik behandel vooral de sporten die je daarna ook in de openbare ruimte doet, maar de ruimte waar ik vooral ben is niet per se openbare ruimte. Wel denk ik dat de omgeving niet veel van deze plekken heeft waar je dit zou kunnen doen. Vandaar dat ik dit initiatief ben opgestart om daar ruimte aan te geven, en dat blijkt een enorm succes te zijn geweest. 

Wat is een moment dat je echt trots maakte op je werk?

Dat zijn er inmiddels wel veel. Nadat ik een klas Urban Sportles had gegeven in Hisanti-G., kwam een deel van de klas elke middag langs. Twee weken later komen drie leerlingen naar me toe met gloednieuwe skateboards: “Kijk Robbin! Hoeven we niet meer van hier te lenen en kunnen we op de schoolpleinen oefenen!” 

Een ander verhaal is iemand die op een sport zat, maar daar niet helemaal op z'n plek zat. Toen hij een keer in Hisanti-G kwam, heeft hij besloten om eindelijk de knoop door te hakken, en skateboarden is nu zijn nieuwe sport. Hij is ongeveer 8 uur per week aan het skaten. 

Nog een andere is iemand die vroeger veel had geskatet, maar is gestopt toen het oude park te versleten was om te oefenen. Die heeft het na 15 jaar weer opgepakt. 

Zo ben ik in de afgelopen 1,5 jaar veel betekenisvolle momenten tegengekomen, dat laat mij vooral ook zeggen dat ik de meest fantastische baan ooit heb.