Het voortgezet onderwijs: de vergeten doelgroep

Tekst: Peter Bekkering

Van de mariniers naar het onderwijs

Antoin Hoovers (40) heeft gezondheid, bewegen en sport altijd hoog in het vaandel gestaan. Na de middelbare school zat hij vier jaar bij de mariniers, waar hij zijn tweede grote passie ontdekte: het onderwijs. Via het CIOS en de Sportacademie kwam hij in augustus 2009 in het bewegingsonderwijs terecht. Inmiddels staat hij al bijna vijftien jaar enthousiast voor de klas bij het Segbroek College in Den Haag. “Dat is een TopSport Talent-school, wat betekent dat bewegen hoog in het vaandel staat.”

Vijf jaar geleden deed Hoovers een Master Sport & Beweeginnovatie op Papendal. Bij die gelegenheid moest hij met een vraagstuk komen over een probleem waar hij in zijn werk tegenaan liep. “Tijdens een studietrip naar Kopenhagen zag ik dat ze daar veel deden op het gebied van omgevingsinterventies bij het stimuleren van bewegen, zowel op school als in de stad. Ik vroeg me toen af waarom Nederland op dat gebied zo achterbleef. Ik heb er toen een masterscriptie over geschreven en ontdekte dat het een probleem was en hoe groot dat probleem was.”

Ontluisterende cijfers

Hoovers schetst een beeld: “We zien dat kinderen in Nederland, maar ook wereldwijd, te weinig bewegen. Daarbij zie je een dieptepunt tussen twaalf en achttien jaar. Dat heeft onder andere te maken met de overgang van primair onderwijs naar voortgezet onderwijs. Kinderen krijgen het drukker. Ze hebben minder tijd en haken mede daardoor vaak af bij hun club. Dit was deels vroeger ook al zo, maar tegenwoordig komt daar wat bij: autonomie en keuzevrijheid. Kinderen hebben niet altijd zin om op vaste tijden te trainen.”

Lees het volledige artikel in het digitale magazine Kind in de Stad >>

In dit magazine lees je ook allerlei andere interessante artikelen >>