Zo lees je hoe Apeldoorn met een praktische tool ruimte maakt voor meiden, hoe gemeenten straatsport en -cultuur kunnen vertalen van straat naar beleid en hoe een schoolplein kan koelen, leren én verbinden.
Mijn naam is Maartje Kunen. Ik werk als docent en onderzoeker bij Fontys Sport & Bewegen. Hier houd ik me bezig met de gezonde leefomgeving en specifiek de beweegvriendelijke leefomgeving. Dat thema heeft al ruim 15 jaar mijn aandacht. Als opgeleid sociaal planoloog en docent aardrijkskunde, intussen ook geworteld in de sportwereld, maak ik graag de verbinding tussen het sociale en fysieke domein. Eerder deed ik dat bij stedenbouwkundige adviesbureaus en het Kenniscentrum Sport & bewegen.
Rick Prins is onderzoeker met bijna 20 jaar ervaring in (beleids)onderzoek naar de beweegvriendelijke omgeving. Na zijn promotie aan het Erasmus MC werkte hij onder meer bij de University of Cambridge en het RIVM.
Zijn drijfveer is het beter begrijpen van het samenspel tussen mensen en hun omgeving: waarom nodigt de ene plek wél uit tot bewegen, terwijl een andere plek dat niet doet? Daarbij gaat het ook om de vraag voor wie de omgeving stimulerend is om te bewegen, en voor wie niet. En hoe beïnvloeden keuzes in inrichting, programmering en beleid dit?
Jara Lomme en Moniek Zuurbier zijn samen betrokken bij het
Spelen is er bij Walid Rahman met de paplepel ingegoten. De oma van de directeur van Speelplan werkte vroeger bij een speeltuinvereniging in Amsterdam en nam Walid en zijn broer Rachied vaak mee.
Tekst: Laura Vliek
De KBO zegt iets over de beweegvriendelijkheid van de omgeving. Voor de KBO brengen we de aanwezigheid en bereikbaarheid in kaart van:
De gemeente Steenwijkerland gaat in 2023 flink investeren in speeltoestellen in de openbare ruimte. Op veel plekken in de gemeente worden speeltoestellen vervangen door nieuwe of soms gebruikte toestellen.
Wellicht is bovenstaand artikel niet letterlijk bij alle professionals die met spelen te maken hebben bekend, maar wel de intentie ervan.
Wij krijgen regelmatig vragen van gemeenten over de inspectiefrequentie en wat vanuit het oogpunt van veiligheid en kostenefficiëntie het juiste is om te doen. Dus eigenlijk: hoe voorkom je ‘overinspectie’ en waarborg je wel de veiligheid.
