Schipperen met buitenruimte

 

Schipperen met buitenruimte

Met name Agnes Kant, maar ook Nuso en Jantje Beton hebben zich in het verleden sterk gemaakt voor zo’n norm van drie procent buitenruimte. De minster vindt de norm “moeilijk uitvoerbaar”. Het is namelijk lastig vast te stellen wat wel en wat niet meegerekend zou moeten worden als buitenspeelruimte. Zo is het de vraag of parken, pleinen en sportterreinen ook moeten worden meegeteld.

Onmogelijk meetgetal

Voor speelplaatsminnend Nederland zal het een teleurstelling zijn. In zekere zin is de minister ook wel te snappen. Hoort een park ook bij die drieprocent? En een plein waarop gewoon gevoetbald kan worden? Een bos bij een dorp en de drie procent is zo gehaald. En in Zandvoort, mag je daar de onmetelijke zee en strand ook meetellen? Anderzijds in hartje Amsterdam of Utrecht kom je daar nooit aan, of je moet stoeprandje spelen ook mee gaan rekenen. Stoepranden genoeg, al staan er auto’s voor. Het is een schier onmogelijk meetgetal. Maar…

Denk mee

Het denken over de drieprocentsnorm heeft de afgelopen jaren wel veel goeds gebracht. Veel gemeenten zijn het toch op een of andere manier als maatstaf gaan gebruiken. Er was toch iets van…. we moeten rekening houden met kinderen. De ene keer zal het 2,7 procent geweest zijn, de andere keer 3,3, uiteindelijk was het kind wel winnaar. Spelen is op de agenda gekomen door de initiatieven van SP, Nuso en Jantje Beton. Tot nu. Het gevaar van het definitief niet omarmen van een wettelijke regeling, is dat de gehele aandacht voor spelen naar de achtergrond verschuift. Als het niet hoeft, zullen projectontwikkelaars het ook zeker niet gaan intekenen in hun plannen. Elke vierkante meter is er één, en is geld waard. Schipper leg de verantwoordelijkheid nu bij de gemeenten neer. Maar wat is nu het juiste antwoord nu het wettelijk niet afgedwongen kan worden? Denk mee: wat is uw antwoord. Hoe kan speelruimte worden gewaarborgd als het wettelijk niet kan worden afgedwongen?

Het antwoord graag naar buit@home.nl