Openbare ruimte blijft een uitdaging voor wandelaars met een beperking

Belemmeringen in de praktijk

De toegankelijkheid van de openbare ruimte krijgt van wandelaars met een beperking gemiddeld een score van 3,1 op een schaal van 1 tot 5. Onder wandelen wordt in dit onderzoek ook het gebruik van een rolstoel of ander hulpmiddel verstaan. Hoewel zelfstandig kunnen wandelen belangrijk is voor veel mensen, lukt dit lang niet altijd. Slechts 27 procent van de ondervraagden kan meestal zelfstandig bewegen, mede door fysieke barrières in de omgeving.

Concrete obstakels

De grootste belemmeringen zijn verkeerd geparkeerde voertuigen, smalle of slechte stoepen, horecaterrassen die wandelroutes blokkeren en te weinig bankjes of toegankelijke toiletten langs routes. Deze knelpunten maken het lastig om veilig en comfortabel te wandelen, ook voor mensen die gebruikmaken van hulpmiddelen.

Beleid en samenwerking nog onvoldoende

Bijna de helft van de gemeenten (48 procent) heeft concrete doelen voor een toegankelijke openbare ruimte. Maatregelen zoals obstakelvrije routes, extra bankjes en toegankelijke sportplekken worden wel genomen, maar een structurele aanpak ontbreekt vaak. Het toegankelijk maken van de gemeente vraagt zowel inzet vanuit het sociaal domein als het ruimtelijk domein, maar samenwerking tussen deze domeinen laat vaak te wensen over.

Onderzoeksmethode

Het Mulier Instituut bevroeg 51 wandelaars met een beperking via een vragenlijst, waarvan zeven ook deelnamen aan een focusgroep. Daarnaast vulden 125 gemeentelijke ambtenaren een aparte vragenlijst in, met vijf ambtenaren die deelnamen aan een focusgroep. Deze combinatie van perspectieven laat zien waar nog winst te behalen is in de inrichting van een beweegvriendelijke leefomgeving.